donderdag, december 21, 2006

Vakantie

Of ik kerst aan het thuisfront vier of dat we hier onze eigen Turkey moeten slachten is nog niet zeker. Sterker nog, de kans dat wij hier morgen weg komen is klein, erg klein...! We hebben op dit moment te maken met een hoogdruk gebied boven Engeland en Nederland met een druk in Amsterdam van 1042 hPa (mb). Dit resulteert in geen wind, en een visibility van weinig metertjes. Hierdoor zijn de afgelopen dagen veel vluchten geannuleert. We mogen hopen dat we morgen richting huis gaan...
Vorige week zijn we lekker gemaakt met een dooie mus. We zouden weer de sim in mogen maar dit keer zouden we ff mogen vliegen. Even opstijgen, circuitje vliegen en gecontroleerd landen. Maar zoals altijd, ging die sim kaduuk op de dag dat wij mochten vliegen. Dat ging dus niet door. Dat wordt dus volgend jaar. Dat is dan in ieder geval een mooi vooruitzich naast test one die we 4 en 5 januari hebben.
Dan de laatste week. Hij was weer mooi. Er stonden mooie dingen gepland. Maandag avond hadden we onze christmas dinner met de klas. Het hele gebeuren speelde zich af bij de 'Jolly Boatman', de lokale pub. Uiteraard kregen we Turkey. Ook lach er een engelse traditie, de cracker. Deze trek te kapot, dan komt er een knal, en vliegt er een hoedje, en mop en een klein cadeautje uit. Het hoedje leek op iets van crap-papier dat je op de peuter school bouwt, van de mop wordt je deressief en het cadeautje krijg je nog niet eens in je happymeal bij de Mac. Maar het gaat om het idee. De avond was erg gezellig. Het was ook een goede gelegenheid voor de klas om wat hechter te worden. Er zijn nog steeds veel groepen. Zo is het Nederlandse deel een groep, en hebben de engelse ook enkele groepen gecreerd. En nu ga je weer met andere mensen praten etc. We hebben allemaal erg genoten.
Dinsdag was de dag van het EPST feestje. De EPST uit Nederland kwam over en nam ons allemaal uit eten. Met ons allemaal bedoel ik iedereen die van de EPST is. Dus dat waren zo'n 40 studenten en dan de mederwerkers/management van EPST en OAT. Een heel gezelschap dus. Met een grote coach (touringcar) werden we naar een restaurant gebacht in Woodstock, een plaatsje even verder op. Het was best aardig, en hebben dan ook prima gegeten. Uiteraard opnieuw Turkey en er lag ook weer een cracker voor iedereen. (dolle pret) Met gratis drank werd er al snel veel gezelligheid gecreerd. Iedereen zag er uiteraard 'smart' uit met hier en daar een aantal grappige elementen. Er was namelijk ook een contest gaande, wie had de meest uitzonderlijke das of gekste hoed. Er zaten een aantal leuke bij. Ook werd er een quiz gehouden om te kijken welke groep het beste was. De winnaars (overigens niet mijn groep :D) kregen als prijs een overvloed aan smarties.
Na het eten werd het tijd om terug te gaan. Maar de avond was nog niet over. Nadat we de buschaffeur hadden omgekocht, bracht deze ons weer terug naar de Airport waar we ons konden omkleden om vervolgens naar Oxford centre te gaan. Hier zijn we na lang zoeken nog een tent in gegaan tot laat. Het was echt een meesterlijke avond wat veel foto's en herinneringen heeft opgebracht.
Woensdag kreeg ap265, een klas waar ook EPST studenten in zitten, hun uitslag terug van de JAR's. De klas had volgens mij een gemiddelde gehaald van 94%. Mijn complimenten en felicitaties. En dat moest natuurlijk even gevierd worden. Vandaar dat we even lekker uit eten zijn gegaan, voor de derde dag op rij. Ook weer een goeie avond.

Vandaag hadden wij zelf dan ook een test. Dit was een test van Piston Engines dat alleen gegeven werd voor ons eigen om te zien hoe we er voor staan. De uitslagen werden dan ook niet genoteerd of iets in die richting. Mijn score was 84%, waar ik erg blij mee ben. Door de vele feesten van de afgelopen week ben ik hier zonder het opnieuw door te nemen aan begonnen, en toch haalde ik een goed resultaat. Dit geeft maar weer aan hoeveel stof van de lessen blijft hangen.

Vorige week hadden we ook al een test van Priciples of Fllight. Ook met het zelfde achterliggende idee. Daar haalde ik 93% bij. Opnieuw weer erg blij en ik hoop dat ik deze uitslagen kan vasthouden of zelfs verbeteren bij test one.

Op dit moment ben ik mijn tas aan het pakken om hopelijk morgen richting Nederland te vertrekken voor 10 daagjes vakantie. Naja, je moet toch blijven leren, maar het gaat om het idee. Dus mijn volgende bericht komt of uit Nederland, of pas weer volgend jaar.

Mocht dat gebeuren, dan wens ik iedereen die dit leest fijne feestdagen en een gelukkig nieuwjaar.


Cheers

zondag, december 10, 2006

Drie weken in 'Ground School'

De tijd gaat hier erg snel. Zit nu al een ruime drie weken in Oxford, maar voor het gevoel is dat nog maar een weekje. Er komt zo veel op je af en je bent constant zo druk dat de tijd voorbij vliegt. Maar we hebben al een hoop werk verzet. En test 1 komt steeds dichter bij...!

In een eerdere publicatie had ik al vermeld dat we in het eerste weekend goed van de kaart zijn gegaan in Oxford. Maar voordat we richting Oxford gingen moesten we nog een fotootje laten schieten van het welkomstcomité. Na een aantal biertjes te hebben getapt hebben we ons in een lederhose laten steken. Het was allemaal een erg komisch gebeuren...

De afgelopen twee weken hebben we een aantal middagen een aantal seminars gehad. Eentje over aircrash investigations en een andere van Britisch Airways (BA). De man die meedoet aan aircrash investigations hier in Engeland en aan andere Engels gerelateerde incidents/accidents kwam ons vertellen hoe zo'n ondezoek er nu precies uit ziet. Een belangrijk onderwerp was hoe het belangrijk het is om onderzoek te doen naar deze ongelukken en dit te publiceren om herhaling te voorkomen. Het was erg interessant om naar te luisten. Hij had een aantal hele boeiende verhalen die je toch aan het denken zetten.

De man van BA is een Captain maar is ook deel van het recruitment team. Hij kwam een verhaal doen over van alles en nog wat. Vooral om ons een beter beeld te geven waar tegewoordig naar gezocht wordt in een piloot en hoe de toekomst er een beetje uit kan zien. Omdat je dan opeens in dezelfde kamer zit met een belangrijk persoon van BA komt het allemaal wel weer iets dichterbij. Het is in ieder geval een goede motivatie en een geruststelling. Dat komt omdat hij ook vertelde dat wanneer het allemaal niet zo loopt als je zou willen, dat dat helemaal geen reden hoeft te zijn om niet te worden aangenomen. Zolang je uiteindelijk maar kan laten zien dat je het kan en dat je geschikt bent.

Vorige week mochten we tijdens de les Piston Engines (PE) een kijkje nemen in de sim en de hangaars. Het was echt een geweldige les en ik zou willen dat elke les zo was. Maar wij dus richting het gebouw waar de Full Motion Simulators staan. OAT beschikt over twee Full Motion Boeing 737-400 Simulators. Deze zijn erg realistisch maar als je wat beter bekent met de lay-out van een cockpit van een echte B737-400 dan zie je wel enkele verschillen. Maar hierdoor worden ze er niet minder geweldig op.

We mochten in kleine groepjes even naar binnen om te kijken en natuurlijk om een foto te schieten terwijl we op de linker stoel zaten. De sim stond volledig aan dus het werd erg aantrekkelijk om de deur dicht te smijten en de throttle levers naar voren te gooien en bij 140 kts de neus op te trekken. Ik zag helemaal zitten...! V1......rotate........positive climb.......gear up! Ladies and Gentleman, this is your captain speaking. My name is Tim de Leeuw. On behalf of BA and the crew I welcom you onboard on today's flight to Amstermdam. This is my first flight with passengers but don't worry, I landed this baby 6 times yesterday.....

Helaas duurde het allemaal maar erg kort en zaten we maar een paar kleine minuutjes in de sim. Maar daarna gingen we door naar de hangaars. In de eerste hangaar stond een mooie business Jet. Deze onderging een grondige onderhouds beurt en daardoor konden we veel dingen bekijken die we in de les hadden geleerd. Dit was erg leerzaam om dit een keer in de praktijk te mogen zien.

Vervolgens gingen we naar de andere hangaar waar een aantal toestellen van OAT stonden opgesteld voor onderhoud. Het ging dus om de PA-28 Warrior en de PA-34 Seneca. Een aantal waren grondig gestript en daardoor konden we mooie alle onderdelen van de piston engine onderscheiden. Helaas mochten we van de hangaars geen foto's maken.

Afgelopen week hebben we ook een presentatie gehad van de klas die precies een jaar voor ons is gestard. Als onderdeel van hun Fist Officer Fundamentals (FOF) moesten ze een presentatie geven over een vliegtuig ongeluk. Zij hadden gekozen voor de crash van een Boeing 737-200 van Air Florida in 1982, die na de start geen hoogte kon maken en op een brug over een riviertje storten. De voornamelijkste oorzaak was ijs op de vleugels. Ze hadden een gelikte presentatie gemaakt en het was leuk om hun te zien presenteren. Zij zijn overigens afgelopen week terug gekomen uit de States en komen hier nu hun eind traject doen.

Voor de rest waren het een aantal gewone weken. Gewoon elke dag 6 uur les. Daarna nog veel studeren. Meestal op vrijdag een biertje pakken. Zaterdag en zondag een beetje studeren, bijkomen, de was doen en een beetje booschappen doen. Met het 'geweldige eten' dat je hier krijgt heb je om 8 uur alweer honger, dus het is erg verstandig om wat in de kamer te hebben.


AP265 heeft afgelopen week hun JAR's gehad en mogen nu nog anderhalve week wachten op de uitslagen. Hopelijk krijgen ze dat nog voor de kerst.

We hebben nu nog een week echt les, en dan is het de week voor de kerstvakantie. In die week hebben we op maandag een kerstdiner met de klas, en dinsdag een kerstdiner met de EPST. En voor de rest hebben we die week een stuk minder les, zo zeggen de instructeurs. Ik zie er al naar uit. En daarna weer voor 10 dagen terug naar Nederland.

Cheers

Luchtvaartnieuws.nl