Uitslag JAR’s Fase 1

Inmiddels heb ik alweer genoten van twee weken vakantie in Nederland. Het is echt geweldig om weer even thuis te zijn en iedereen weer te kunnen zien en spreken. Hartstikke mooi dus. Maar wat nog mooier was, was dat we een dag eerder al naar Oxford konden bellen voor onze JAR uitslagen dan gepland. En hier zijn ze, mijn uitslagen:

Principles of Flight: 98%
Aircraft Systems: 95%
Instruments: 96%
Meteorology: 96%
Human Performance: 98%
VFR Comms: 100%
IFR Comms: 100%

Average: 97.6%

En als je wil weten hoe blij ik was/ben met mijn uitslagen, dan had je mijn gezicht moeten zien die dag. “A big smile from one side to the other”. Echt enorm blij met deze resultaten. Hiermee heb ik een goede start gemaakt van mijn opleiding, en nu ik weet dat het met deze hoeveelheden aan stof en de korte tijd die je hebt, het toch kan, moet ik zorgen om het vol te houden!

Cheers Tim

JAR's

Na 15 weken hard leren, na zo’n 30 cm aan boeken en papierwerk in het hoofd te hebben gestampt, na tussen de 400 a 500 uur aan instructie te hebben gehad en het maken van duizenden vragen was het dan toch tijd geworden voor de JAA examens. Van 5 tot en met 8 maart hadden we 9 uur aan examens verdeeld over 7 vakken.

Het is dan toch wel raar hoor, als je dan een maal bezig bent met je JAR’s. Daar heb je naar toe gewerkt de afgelopen tijd en toen was opeens donderdag Fase 1 van de opleiding alweer afgesloten. Dat realiseerde ik me pas echt toen ik met een brede lach, buiten in het zonnetje en met een lekkere temparatuur op een stoel zat, met heerlijke muziek aan, met een biertje erbij genietend van het moment. De examens waren echt heel relaxed gegaan. Ik kwam echt met een zeker gevoel de examenhal uit.
Toen was het dus tijd voor feesten. We hadden nu twee weken vakantie. (die ik ook echt nodig had) Die dag zijn we lekker uit eten geweest en daarna hebben we met een man of 40 het uitgaansleven van Oxford aangekleed. De volgende morgen toch redelijk op tijd weer op om het vliegtuig naar Nederland te pakken.

School Finals

De 19e van februari was het dan zo ver. De School Finals (SF) waren aan de beurt. De afgelopen weken waren slopend. De spanning liep op en de tijd werdt steeds minder, terwijl je het gevoel kreeg steeds meer te moeten doen. Voor ons leken de SF’s de grooste opstakel, omdat volgens iedereen deze moeilijker zijn dan de JAR’s (Joint Aviations Authorities), de uiteindelijke examens voor het brevet. Ongeveer een week voor de SF’s hadden we de lessen afgerond en hadden we rest van de tijd voor zelf-studie. In deze dagen studeerde je nog meer omdat je de tijd die je normaal op school besteed aan andere dingen dan de les nu ook kon gebruiken.

De twee dagen van SF’s gingen enorm snel voorbij. En voor mijn gevoel had ik ze goed gemaakt. En gelukkig...een uur nadat de laatste examen was afgenomen bleek mijn gevoel ook te kloppen. Mijn score was...93% En als je dan zo’n resultaat terug krijgt, dan weet je ook meteen weer waar je het allemaal voor doet. De rest van de klas had de SF’s ook erg goed gemaakt, dus we konden allemaal met een beter gevoel de JAR’s in. De rest van de dag en de dag daarna stonden meer in het teken van even kort uitrusten (mentaal dan), feesten en bier. Maar daarna meteen weer hard aan het werk voor de JAR’s.

Mn Kamertje

Het is inmiddels alweer een tijd geleden dat ik mijn laatste post heb gedaan, maar dat heeft meerdere redenen. Zo als iedereen weet of wel ergens heeft gehoord is het internet bij mij in Engeland niet altijd even goed. Zo ook de laatste tijd. Twee maanden geleden ongeveer werd er eindelijk serieus gekeken naar het internet. (dit op aandringen van ons) En sindsdien hebben we eigenlijk continu verbinding gehad. Maar dit leek meer op een verbinding die je krijgt wanneer je met een klein zelfgebouwd schoteltje signalen aan de andere kant van de wereld probeert op te vangen. Een pagina openen duurde een eeuw. En een maand geleden werd het zo erg dat ik ook niet meer kon uploaden kwam ik net achter. Eerst vermoede ik dat het lag aan bepaalde instellingen op mijn computer die verandere tijdens het installeren van de nieuwe internet explorer, maar nu ik hier in Nederland ben heb ik nergens meer problemen mee. Dus het lag aan de verbinding. En nog een reden waarom ik niks meer heb gedaan op de weblog is de tijd die ik te besteden had. Dat was niet veel de afgelopen tijd en mijn prioriteiten lagen ook ergens anders. Maar goed, ik ga kijken of ik daar met Fase 2 verandering in kan brengen.

Maar in die tijd is er natuurlijk weer een heleboel gebeurd. Zo is Raymond bij mij langs geweest voor twee dagen voordat hij vertrok naar het zonnige Thailand. Daar is hij aan mensen les gaan geven in de vakken Engels en Computers. Dit gaat hem behoorlijk goed af als je het mij vraagt, maar wil je toch meer weten over hoe het met hem gaat dan verwijs ik je door naar zijn eigen weblog: zie bij links.

Hij was met de auto gekomen omdat hij dan gemakkelijk vrienden kon bezoeken in Engeland. En hij zou daarna vanaf Heathrow vertrekken naar Thailand en zijn auto achter laten bij mij. "Wat vervelend nou"!!

Maar eind januari kwam hij dus bij mij aan met de auto. En verbazend genoeg, lagen al zijn spullen op de achterbank. Dit omdat zijn gehele achterbak vol zat met spullen voor mij. (en hiermee bedoel ik niet zijn grote Amerikaanse Van, maar een iets kleinere auto, dus geen twee ton aan goederen) Nu kon ik eindelijk mijn kamer een beetje aankleden.

Ik ben nu bijna van alle gemakken voorzien (behalve snel internet). Koelkastje, Senseo, waterkoker met daarbij horend noodles, en een berg cup-a-soup, printertje/scanner, en wat decoraties. Genoeg om het wat gezelliger te maken in het kleine kamertje. Nu geen kijk meer op dooie beesten en geplette vliegen op de muur, maar mooi poster en foto's. Het is al stukke beter als je het mij vraagt.

In het weekend dat Raymond er was, heb ik hem uiteraard het terrein laten zien. Af en toe ziet het er een beetje onverzorgt uit, maar dat zijn we inmiddels wel gewend van de mensen op het eiland. Ook zijn we Oxford in gegaan. Lekker uit eten geweest bij de Italianen. Onze vaste restaurant, de "Bella Italia" was op dat moment net dicht vanwege verbouwingen, dus dit gaf vooral mij kans om eens de andere italianen te proberen. En die waren ook zeker niet slecht.

De laatste dag heb ik hem naar Heathrow gereden. En meteen voor het eerst aan de linker kant gereden. Ging prima, het is eigenlijk best logisch als je het eenmaal doet. En in de tijd dat ik de auto daar heb gehad ook nooit een probleem gekregen. Dus Raymond krijgt zij auto weer terug in goede staat, tenzij er iets mee gebeurt in de tijd dat ik hier in Nederland zit.

De 24e komen we elkaar weer tegen op Heathrow als we om dezelfde tijd aankomen. Dan kan hij zn auto weer meenemen naar Nederland en dan kan ik weer vrolijk beginnen aan Fase 2.