Vakantie

Of ik kerst aan het thuisfront vier of dat we hier onze eigen Turkey moeten slachten is nog niet zeker. Sterker nog, de kans dat wij hier morgen weg komen is klein, erg klein...! We hebben op dit moment te maken met een hoogdruk gebied boven Engeland en Nederland met een druk in Amsterdam van 1042 hPa (mb). Dit resulteert in geen wind, en een visibility van weinig metertjes. Hierdoor zijn de afgelopen dagen veel vluchten geannuleert. We mogen hopen dat we morgen richting huis gaan...

Vorige week zijn we lekker gemaakt met een dooie mus. We zouden weer de sim in mogen maar dit keer zouden we ff mogen vliegen. Even opstijgen, circuitje vliegen en gecontroleerd landen. Maar zoals altijd, ging die sim kaduuk op de dag dat wij mochten vliegen. Dat ging dus niet door. Dat wordt dus volgend jaar. Dat is dan in ieder geval een mooi vooruitzich naast test one die we 4 en 5 januari hebben.

Dan de laatste week. Hij was weer mooi. Er stonden mooie dingen gepland. Maandag avond hadden we onze christmas dinner met de klas. Het hele gebeuren speelde zich af bij de 'Jolly Boatman', de lokale pub. Uiteraard kregen we Turkey. Ook lach er een engelse traditie, de cracker. Deze trek te kapot, dan komt er een knal, en vliegt er een hoedje, en mop en een klein cadeautje uit. Het hoedje leek op iets van crap-papier dat je op de peuter school bouwt, van de mop wordt je deressief en het cadeautje krijg je nog niet eens in je happymeal bij de Mac. Maar het gaat om het idee. De avond was erg gezellig. Het was ook een goede gelegenheid voor de klas om wat hechter te worden. Er zijn nog steeds veel groepen. Zo is het Nederlandse deel een groep, en hebben de engelse ook enkele groepen gecreerd. En nu ga je weer met andere mensen praten etc. We hebben allemaal erg genoten.

Dinsdag was de dag van het EPST feestje. De EPST uit Nederland kwam over en nam ons allemaal uit eten. Met ons allemaal bedoel ik iedereen die van de EPST is. Dus dat waren zo'n 40 studenten en dan de mederwerkers/management van EPST en OAT. Een heel gezelschap dus. Met een grote coach (touringcar) werden we naar een restaurant gebacht in Woodstock, een plaatsje even verder op. Het was best aardig, en hebben dan ook prima gegeten. Uiteraard opnieuw Turkey en er lag ook weer een cracker voor iedereen. (dolle pret) Met gratis drank werd er al snel veel gezelligheid gecreerd. Iedereen zag er uiteraard 'smart' uit met hier en daar een aantal grappige elementen. Er was namelijk ook een contest gaande, wie had de meest uitzonderlijke das of gekste hoed. Er zaten een aantal leuke bij. Ook werd er een quiz gehouden om te kijken welke groep het beste was. De winnaars (overigens niet mijn groep :D) kregen als prijs een overvloed aan smarties.

Na het eten werd het tijd om terug te gaan. Maar de avond was nog niet over. Nadat we de buschaffeur hadden omgekocht, bracht deze ons weer terug naar de Airport waar we ons konden omkleden om vervolgens naar Oxford centre te gaan. Hier zijn we na lang zoeken nog een tent in gegaan tot laat. Het was echt een meesterlijke avond wat veel foto's en herinneringen heeft opgebracht.

Woensdag kreeg ap265, een klas waar ook EPST studenten in zitten, hun uitslag terug van de JAR's. De klas had volgens mij een gemiddelde gehaald van 94%. Mijn complimenten en felicitaties. En dat moest natuurlijk even gevierd worden. Vandaar dat we even lekker uit eten zijn gegaan, voor de derde dag op rij. Ook weer een goeie avond.

Vandaag hadden wij zelf dan ook een test. Dit was een test van Piston Engines dat alleen gegeven werd voor ons eigen om te zien hoe we er voor staan. De uitslagen werden dan ook niet genoteerd of iets in die richting. Mijn score was 84%, waar ik erg blij mee ben. Door de vele feesten van de afgelopen week ben ik hier zonder het opnieuw door te nemen aan begonnen, en toch haalde ik een goed resultaat. Dit geeft maar weer aan hoeveel stof van de lessen blijft hangen.

Vorige week hadden we ook al een test van Priciples of Fllight. Ook met het zelfde achterliggende idee. Daar haalde ik 93% bij. Opnieuw weer erg blij en ik hoop dat ik deze uitslagen kan vasthouden of zelfs verbeteren bij test one.

Op dit moment ben ik mijn tas aan het pakken om hopelijk morgen richting Nederland te vertrekken voor 10 daagjes vakantie. Naja, je moet toch blijven leren, maar het gaat om het idee. Dus mijn volgende bericht komt of uit Nederland, of pas weer volgend jaar.

Mocht dat gebeuren, dan wens ik iedereen die dit leest fijne feestdagen en een gelukkig nieuwjaar.

Cheers

Drie weken in 'Ground School'

De tijd gaat hier erg snel. Zit nu al een ruime drie weken in Oxford, maar voor het gevoel is dat nog maar een weekje. Er komt zo veel op je af en je bent constant zo druk dat de tijd voorbij vliegt. Maar we hebben al een hoop werk verzet. En test 1 komt steeds dichter bij...!

In een eerdere publicatie had ik al vermeld dat we in het eerste weekend goed van de kaart zijn gegaan in Oxford. Maar voordat we richting Oxford gingen moesten we nog een fotootje laten schieten van het welkomstcomité. Na een aantal biertjes te hebben getapt hebben we ons in een lederhose laten steken. Het was allemaal een erg komisch gebeuren...

De afgelopen twee weken hebben we een aantal middagen een aantal seminars gehad. Eentje over aircrash investigations en een andere van Britisch Airways (BA). De man die meedoet aan aircrash investigations hier in Engeland en aan andere Engels gerelateerde incidents/accidents kwam ons vertellen hoe zo'n ondezoek er nu precies uit ziet. Een belangrijk onderwerp was hoe het belangrijk het is om onderzoek te doen naar deze ongelukken en dit te publiceren om herhaling te voorkomen. Het was erg interessant om naar te luisten. Hij had een aantal hele boeiende verhalen die je toch aan het denken zetten.

De man van BA is een Captain maar is ook deel van het recruitment team. Hij kwam een verhaal doen over van alles en nog wat. Vooral om ons een beter beeld te geven waar tegewoordig naar gezocht wordt in een piloot en hoe de toekomst er een beetje uit kan zien. Omdat je dan opeens in dezelfde kamer zit met een belangrijk persoon van BA komt het allemaal wel weer iets dichterbij. Het is in ieder geval een goede motivatie en een geruststelling. Dat komt omdat hij ook vertelde dat wanneer het allemaal niet zo loopt als je zou willen, dat dat helemaal geen reden hoeft te zijn om niet te worden aangenomen. Zolang je uiteindelijk maar kan laten zien dat je het kan en dat je geschikt bent.

Vorige week mochten we tijdens de les Piston Engines (PE) een kijkje nemen in de sim en de hangaars. Het was echt een geweldige les en ik zou willen dat elke les zo was. Maar wij dus richting het gebouw waar de Full Motion Simulators staan. OAT beschikt over twee Full Motion Boeing 737-400 Simulators. Deze zijn erg realistisch maar als je wat beter bekent met de lay-out van een cockpit van een echte B737-400 dan zie je wel enkele verschillen. Maar hierdoor worden ze er niet minder geweldig op.

We mochten in kleine groepjes even naar binnen om te kijken en natuurlijk om een foto te schieten terwijl we op de linker stoel zaten. De sim stond volledig aan dus het werd erg aantrekkelijk om de deur dicht te smijten en de throttle levers naar voren te gooien en bij 140 kts de neus op te trekken. Ik zag helemaal zitten...! V1......rotate........positive climb.......gear up! Ladies and Gentleman, this is your captain speaking. My name is Tim de Leeuw. On behalf of BA and the crew I welcom you onboard on today's flight to Amstermdam. This is my first flight with passengers but don't worry, I landed this baby 6 times yesterday.....

Helaas duurde het allemaal maar erg kort en zaten we maar een paar kleine minuutjes in de sim. Maar daarna gingen we door naar de hangaars. In de eerste hangaar stond een mooie business Jet. Deze onderging een grondige onderhouds beurt en daardoor konden we veel dingen bekijken die we in de les hadden geleerd. Dit was erg leerzaam om dit een keer in de praktijk te mogen zien.

Vervolgens gingen we naar de andere hangaar waar een aantal toestellen van OAT stonden opgesteld voor onderhoud. Het ging dus om de PA-28 Warrior en de PA-34 Seneca. Een aantal waren grondig gestript en daardoor konden we mooie alle onderdelen van de piston engine onderscheiden. Helaas mochten we van de hangaars geen foto's maken.

Afgelopen week hebben we ook een presentatie gehad van de klas die precies een jaar voor ons is gestard. Als onderdeel van hun Fist Officer Fundamentals (FOF) moesten ze een presentatie geven over een vliegtuig ongeluk. Zij hadden gekozen voor de crash van een Boeing 737-200 van Air Florida in 1982, die na de start geen hoogte kon maken en op een brug over een riviertje storten. De voornamelijkste oorzaak was ijs op de vleugels. Ze hadden een gelikte presentatie gemaakt en het was leuk om hun te zien presenteren. Zij zijn overigens afgelopen week terug gekomen uit de States en komen hier nu hun eind traject doen.

Voor de rest waren het een aantal gewone weken. Gewoon elke dag 6 uur les. Daarna nog veel studeren. Meestal op vrijdag een biertje pakken. Zaterdag en zondag een beetje studeren, bijkomen, de was doen en een beetje booschappen doen. Met het 'geweldige eten' dat je hier krijgt heb je om 8 uur alweer honger, dus het is erg verstandig om wat in de kamer te hebben.

AP265 heeft afgelopen week hun JAR's gehad en mogen nu nog anderhalve week wachten op de uitslagen. Hopelijk krijgen ze dat nog voor de kerst.

We hebben nu nog een week echt les, en dan is het de week voor de kerstvakantie. In die week hebben we op maandag een kerstdiner met de klas, en dinsdag een kerstdiner met de EPST. En voor de rest hebben we die week een stuk minder les, zo zeggen de instructeurs. Ik zie er al naar uit. En daarna weer voor 10 dagen terug naar Nederland.

Cheers

De site van ap269

Hier is die dan, de site van AP269 (the mother of all courses)
Helaas zal ook deze niet altijd evenvaak kunnen worden geupdate, aangezien het internet het hier niet vaak doet. Maar misschien komt daar snel verandering in :P.

www.ap269.co.uk

Cheers

De eerste week

Zozo, de eerste week zit er inmiddels alweer op hoor. Na een goed eerste weekend te hebben gehad, was ik en anderen met mij, toch wel nieuwsgierig naar de aanvang van de ground school. Zondag hadden we een vrije dag, en omdat we nog niet begonnen waren aan de ground school viel er buiten ons zelf vermaken weinig te doen. Echt op pad gaan kan ook niet echt op een zondag, aangezien er weinig bussen rijden en de taxi chauffeurs hier in de buurt niet echt staan te springen op geld (waarom weet ik niet). Maar die taxi’s zijn lastig te krijgen hier. Afijn, het was maandag!

Vroeg het bedje uit om op tijd op school te zijn. Ja mensen, dit is nog een hele wandeling. Je moet wel zeker 400 meter lopen vanuit je kamer naar school. En dat is als je geluk hebt, want als je boven zit moet je ook nog een trap pakken...en met de met zware boeken gevulde ‘Flight Bag’ wordt je daar niet blij van J.
Met de klas besloten om omstreeks 8 uur aan het ontbijt te zitten omdat we dachten dat we al om 08.40 uur aanwezig moesten zijn. Uiteindelijk konden we rustig wakker worden in het café met een bakkie.

Anderhalf uur later was het eindelijk tijd om aan te treden. Verzamelen in de centrale hal van het gebouw om vervolgens naar onze classroom te worden gewezen. Omdat je niet steeds van classroom verwisseld, is deze classroom, classroom 14, onze thuishaven voor de komende tijd.
Room 14 is groot genoeg om de 24 man en 1 vrouw tellende class AP269 te huizen en is voorzien van vele gemakken. Beamer aangesloten op een computer die weer in verbinding staat met het lokale netwerk etc. Op deze manier kan de uitleg van de Ground Instructor worden verduidelijkt met illustraties en filmpjes etc. Ook belangrijk is dat je niet veel uitzicht hebt op het platform en andere delen van de luchthaven wat toch snel aflijdend is voor ons aspirant verkeersvliegers.

Na plek te hebben genomen in room 14 konden we meteen weer terug om onze boeken te halen. Dit bleek een doos te zijn gevuld met 15 boeken met een totaal gewicht van ongeveer twee en een halve bruggertas. Eenmaal weer in de klas te waren aangekomen moesten we alles controleren en na een woordje van onze aangewezen mentor werd het tijd voor les 1.

De eerste les en het officiële begin van onze training werd afgetrapt door het vak, airframes. De eerste les was eigenlijk maar een introductie met veel engelse grappen. Elkaar maar een beetje leren kennen, persoonlijke ervaringen te vertellen, achtergrond informatie geven etc en vervolgens door de instructeur daarop te worden aangepakt, waarschijnlijk voor de rest van je ground school carrière. Daar kwam het eerste uur een beetje op neer. Dat ging eigenlijk net zo met de andere twee uur die we daarna kregen.
De rest van de dag hebben we de kamer een beetje ingedeeld met de nieuwe spullen die we gekregen hebben, gegeten, gesocialised etc. Alles bij elkaar een geweldige dag.

De rest van dagen zag er zo een beetje uit:
07.00 uur: wakker worden/opstaan, douchen, aankleden etc.
08.00 uur: met de klas richting ontbijt, koffie drinken
08.40 uur: aanvang eerste les, bestaande uit een van de vakken, Airframes, DC electrics, Instrumentation, Hydraulics, Human Performance, Meteorology, Piston Engines of Principles of Flight.
09.45 uur: aanvang tweede les
10.45 uur: koffiebreak
11.10 uur: aanvang derde les
12.15 uur: aanvang vierde les
13.15 uur: lunchpauze
14.15 uur: aanvang vijfde les
15.20 uur: aanvang zesde les
16.20 uur: terug richting kamer om om te kleden en 1.5 uur te relaxen (bijkomen)
18.00 uur: terug om te gaan dineren
19.00 uur: aanvang zelf studie
22.00 uur: einde studie dag, tijd om echt te relaxen en tot socialisen
23.00 uur: toch wel gereed maken voor de dagelijkse rust periode

Dit is ruw weg een beschrijving van hoe een dag er hier uit ziet. Het is veel leren, maar dat is lang niet zo erg als het lijkt. Als je je hier verveelt, dan ga je uit verveling studeren. (wie had dat nou ooit gedacht) En bovendien doe je het ergens voor en dat maakt het allemaal de moeite waard.

Woensdag kregen we dan het uniform. Uiteraard een leuk moment, en ideeren meteen naar de kamer om te checken of het allemaal wel past (= te kijken hoe ‘t er uit ziet). Helaas waren bij mij de maten natuurlijk weer niet goed doorgekomen en ik kon de volgende dag hopende terug om het een en ander te wissellen. Drie shirts, twee broeken en een trui. De shirts en de trui konden gelukkig wel meteen gewisseld worden, maar de broeken moesten weer besteld worden etc. Dat gaat nog wel even duren (hoop ze toch wel deze week binnen te krijgen) en in de tussen tijd moet ik het doen met mijn eigen mee gebrachte broek.Donderdag was dan iedereen in uniform.




(Ik zit in de voorste rij van de klas. En eens in de zoveel tijd kijk ik even over mijn schouder, en dan zie ik een hele klas gevuld met allemaal ‘Trainee Pilots’. En dan denk ik bij mij zelf, damn, jaren hier naar toe geleefd, en dan zit je er op eens. ................ no words can discripe that feeling! En vaak als ik over mijn schouder kijk dan SCHRIK ik. Dan zie ik in mijn ooghoek wat op mijn schouder zitten. En als ik dan beter kijk dan zie ik een zilvere streep met het logo van OAT (Oxford Aviation Training))

De week ging enorm snel voorbij. Het was zo vijdag en toen was het alweer weekend. Het weekend stond in het teken van leren, uitgaan, shoppen, leren, wassen, uit eten gaan, leren filmpie pakken en nog meer leren. Vrijdag avond zijn we met zijn allen kapot gegaan in Oxford om te vieren dat we onze eerste week hebben gehad, en omdat de jongens van AP264 ook meewaren, hun enorme hoge uitslag van de JAR’s en om de jongens (en dame) van AP265 succes te wensen met hun JAR’s next week.

The adventure is to be contineud!

Who's the real Bob de Bouwer

Eerste weekend

Vrijdag 17 november was het dan eindelijk zo ver. De dag van mijn vertrek was begonnen. En ik moet zeggen, als je er al je hele leven op wacht om te mogen beginnen met een opleiding tot verkeersvlieger, dan is die dag toch een beetje vreemd.

Dus vroeg uit het bedje om netjes op tijd op Schiphol aan te komen en te verzamelen met de klas (alleen die van de EPST wel te verstaan). Daarna met de klas gezamelijk ingechecked. Na de dames achter de check-in heel lief te hebben aangekeken mochten zonder gezeik door met 26 dure kilootjes aan overgewicht (van de bagage wel te verstaan!)
Na afscheid te hebben genomen van het thuis-front snel door de douane gegaan naar het vliegtuig. Aan de gate stond een Boeing 737-800 van KLM te wachten om ons fftjes naar Engeland te brengen. De vlucht was weer leuk maar kort, al hebben we nog even in de holding gehangen. In Nederland was het nog redelijk mooi weer met een graden op 17, maar in Engeland was het totaal anders. Veel zware buien en dat merkte je dan ook wel op final.

Op Heathrow werden we netjes op gewacht door een dame van OAT (Oxford Aviation Training). Toen snel in de bus gestapt om naar Oxford toe te gaan. Toch nog een rit van ander half uur. Eenmaal op Oxford Airport te zijn aangekomen werden we meteen naar onze kamers gewezen waar we ons snel konden verkleden (ja, meteen in pak!) en dan snel door naar de school zelf voor de eerste introductie. De kamers zijn prima maar daar kom ik later nog wel op terug, maar het is hier goed uit te houden.

De korte introductie was een presentatie over de school en over hun plannen met ons. Was een leuke presentatie die echt in het teken stond van een relaxde sfeer en veel humor. Vervolgens werden we in groepjes weg geroepen voor wat verdere informatie en het aanmeten van je uniform. Tegen over de school zit een aviation shop die dan ook alle materialen aanlevert. Hier moest je stukken van je uniform passen en kijken welke het beste pasde. Deze maken ze dus niet op maat voor je wat er in resulteert dat ik geen shirts krijg met lange mouwen. Gelukkig hadden ze wel geschikte broeken. Maar ik ben zeer tevreden over de looks van het uniform. Vervolgens kreeg je al wel je flight bag mee. Deze is al gevuld met de basis materialen nodig tijdens de opleiding.
Na dit alles was het dag programma voor ons afgelopen en waren we free to go. Dus snel weer even omkleden en dan wat eten. En zoals gewaarschuwd is het eten niet fantastisch maar het is binnen te houden, en daar gaat het om. Waar het in resulteerd over 6 maanden ben ik nog niet achter, maar dat komt vanzelf.

's Avonds met de andere EPST studen die hier zitten afgesproken om naar de pub te gaan. Het is een klein stukje lopen, maar zeker goed te doen. En het is echt zo'n engels pub, met het plafond hangend op maatje kabouter. En echte 1,70. Maar gelukkig ben ik er redelijk behendig in geworden om alle lampjes, houten balken e.d. te ontwijken, dus geen verwondingen deze keer.

18 november moesten we er weer vroeg uit om te zorgen dat we om 9 uur klaar stonden op school om te beginnen met de team building. Begeleid door drie mensen moesten we in groepen allemaal opdrachten doen. Het is allemaal best aardig opgezet. Eerst was dit nog binnen, maar later moesten we de kouw in om buiten activiteiten doen. Daar moest je met je groep allemaal missies volbrengen met was houten palen en wat touw. Bij dit onderdeel heb ik me echt kapot gelachen, bijvoorbeeld omdat we er allemaal uitzagen als Bob de Bouwer! Tegen een uurtje of 4 mochten we gelukkig weer naar binnen (echt koud) en konden we genieten van gratis bier. Vervolgens weer even omgekleed en daarna eten.
In de avond zouden we weer uitgaan, maar dan in Oxford zelf. Dit was ook de avond dat een aantal jongens van ap264 weer terug kwamen van hun week vakantie, en zij vormden dan ook het welkomst comitee. Maar voor we naar Oxford gingen moesten we eerst nog een aantal fotootjes nemen en een aantal biertjes drinken. (Foto's zal ik later nog ff posten) En na een dikke 1.5 uur buiten te hebben gewacht op de taxi konden we eindelijk naar Oxford.
Ze hebben daar echt goeie tenten zitten. Heerlijke muziek waar zeker een aantal gasten aan thuis-front jaloers op kunnen zijn :).
Uiteindelijk hebben we die avond een goede kroegentoch gedaan, en dankzij de jongens van ap264 weten we nu ook waar we 's avonds heen kunnen. Na eerst nog gratis kebab en friet te hebben geregeld om 4 uur 's nachts namen we maar weer eens de taxi terug. Het was echt een geweldige avond zo.

Vandaag, zondag de 19e, hebben we dagje vrij. Even bekomen van de vorige dagen en weer fris te worden om morgen te kunnen beginnen. Zo direct gaan we nog even naar Oxford. Even een beetje shoppen. Voedsel, drinken, hopelijk al wat telefoonkaartjes e.d.

De mensen die hier al zitten, en de mensen uit ap269 zijn echt allemaal geweldig. Je kan hier echt met iedereen opschieten en dat is echt heerlijk. Ik heb er al een lekker gevoel bij nu ik hier zit, en kan dan ook maar een ding zeggen. "t bevalt mij hier wel"

Cheers

My dreams taking flight!

In 2000 begon ik aan mijn middelbareschool-carrière. Eerst aan de MAVO wat later veranderde in VMBO-tl. Na succesvol het VMBO te halen ben ik in 2004 begonnen aan de HAVO. In het laatste jaar van de HAVO ben ik begonnen met de selecties bij de EPST. NU, op 17 november, na geslaagd te zijn voor de HAVO en een lange vakantie, begin ik dan eindelijk met de opleiding waar ik al bijna mijn hele leven naar toe verlang!

Op mijn blog kan iedereen de komende tijd mijn doen en weten op de voet volgen. Ik zal zo vaak mogelijk proberen updates te geven, foto's te plaatsen en misschien ook wel eigen filmpjes.

Cheers