Sinds de laatste update, bijna alweer een half jaar geleden, is er uiteraard een hoop gebeurd. Terug uit Amerika hebben we een week vakantie mogen houden in Nederland voordat we weer door moesten naar Oxford. Daar gingen we nu officieel de Instrument Rating (IR) fase in.
Dit begon met eerst twee weken "First Officer Fundamentals". Dit is een korte cursus waarin onze gedachten worden gezet naar het denken en doen van een First Officer (co-piloot) bij een luchtvaartmaatschappij. Dit om ons meer bewust te maken van de verantwoordelijkheden, taken en nog belangrijker, het samenwerken in een team met de gezagvoerder naast je. Jaja, samenwerken inderdaad. Heel anders dan het beeld dat de meeste mensen hebben van alles wat zich afspeelt in de cockpit, of liever gezegd het 'flight deck'. Vaak spreek ik mensen over wat ik doe, en dan krijg ik vragen naar me toe van...Maar als je straks vliegt bij een luchtvaartmaatschappij dan wordt je toch eerst co-piloot..? Ja, inderdaad. Maar wanneer wordt je dan piloot...? pfff..........haha.
De huidige situatie is zo dat beide mensen in de cockpit bijna dezelfde taken uitvoeren. Stel je doet een vlucht van A naar B, en weer terug. Dan worden de taken verwisseld op de terug vlucht, zo doen ze dus hetzelfde.
Tijdens deze cursus kregen we veel instructie van piloten die vliegen bij bijvoorbeeld British Airways, maar ook van docenten op school. Ook hebben we veel presentaties gehad van andere piloten van luchtvaartschappijen. Heel leuk en interessant allemaal.
Ook een belangrijk deel van de cursus is Crew Resource Management (CRM). Dit is hedendaags een heel belangrijk en verplicht onderdeel van vliegen. Het houdt in feite in het zo goed mogelijk samenwerken van de crew en het gebruik van maken van alle mogelijke 'resources', of met andere woorden, alles en iedereen die ten goede komt aan de veiligheid van de vlucht. Een cursus die we nog in vele vormen zullen tegen komen in onze carriere.
Hierna was het tijd voor de "wings ceremony". Hier kregen we de felbegeerde golden wings en strepen. Iets waar je al naar opkeek vanaf het begin van de opleiding. Een mooie beloning voor het werk dat je tot nu toe hebt gedaan.
Maar nu werd het toch echt tijd om weer eens de lucht in te mogen. Het was ruwweg genomen alweer een maand geleden voor het laatst dat we zelf gevlogen hadden. Maar eerst moesten we maar eens onze instructeur ontmoeten. Mike Stokes was aangewezen om Diederik, Jan en mij te leren vliegen op alleen instrumenten in het engelse luchtruim. Mike stokes heeft al 10 jaar ervaring als instructeur bij Oxford Aviation Training, maar daarvoor was hij piloot/testvlieger/instructeur bij de Royal Air force (RAF). Hij heeft enorm veel toestellen gevlogen en maar voornamelijk de C-130 'Hercules'. Het was dan ook enorm leuk om alle verhalen van deze kerel te horen.
We hadden 30 uur in de simulator en 20 uur in de Seneca om het niveau van het IR te halen. Nog een hele klus dus. Voor de een is dit genoeg tijd om het te halen, maar anderen hebben helaas iets meer nodig. Om je een beetje meer inzicht te geven in het IR hier een kleine beschrijving:
De bedoeling is om een lijnvlucht te maken van A naar B waarbij de instructeur de passagier speelt en soms ook heel irritant kan zijn (het is koud, warm, ik moet plasssssssen). Je vertrekt dus altijd van Oxford en vliegt dan een bestemming aan zoals Bristol, Bournemouth, Birmingham, East Midlands, Cambridge etc. Je doet dus alles wat op een normale lijnvlucht ook gebeurd.
Op de bestemming schiet je een ILS (Instrument Landing System). Dit is een landing aan de hand van je instrumenten waarbij je een virtueel pad naar de baan toe vliegt. Dit is een precisie gebeuren en is dan ook erg nauwkeurig.
Helaas zit het niet mee, en een paar honderd meter voor de baan krijg je te horen dat je niet kan landen en breek je de landing af. Vol op 't gas en omhoog met die hap! En dan krijg je opeens een motor probleem. Een van de twee houdt er mee op. Dan moet je opeens uitwijken naar een ander veld. Ok, kaart erbij, waarheen, hoe hoog, welke snelheid, hoelang gaat het duren, hoeveel brandstof heb ik nog, etc etc. Dan praat je met ATC (luchtverkeersleiding) om dit allemaal te regelen.
Je vliegt dan dus naar vliegveld C toe. Daar aangekomen wordt je in de wacht geplaatst. Je moet dus een zogenaamde 'Hold' in. Met andere woorden, rondjes vliegen om een bepaald punt met allerlei procedures die erbij horen. Dan ga je opnieuw voor een landing. Dit keer een NDB approach. Dit is ook een instrumentaal gebeuren, maar nu is het geen precisie meer. Deze techniek werd gebruikt vanaf de tweede wereld oorlog en het luisterd dan ook allemaal niet zo nauw. Je zal denken omdat het niet zo precies is dat het makkelijker wordt, maar helaas, het verschil tussen de precisie moet jij als piloot goed maken en je hebt dus veel meer te doen. En nog steeds vlieg je op een motor.
Op dit vliegveld land je dan, maar je geeft meteen weer vol gas wanneer je op de baan staat om weer terug te keren naar vliegveld A, Oxford. Onderweg naar Oxford doe je nog een paar oefeningen met het vliegtuig om te laten zien dat je het vliegtuig volledig onder controlle hebt, ook onder moeilijke situaties. En dit doe je allemaal helemaal in je uppie, daar waar bij een maatschappij je alles met zijn tweeen doet...! Volg je het nog.....?
Uiteraard om het ermaar even bij te zeggen, tijdens deze vlucht word geen gebruik gemaakt van de automatische piloot. Je vliegt dus altijd op de hand!!!
Met deze fase ben ik vanaf eind November tot en met eind Maart bezig geweest. We hadden af en toe veel uitval van vliegtuigen en slecht weer. Ook was er een ophoping gekomen van studenten van klassen voor ons. Zij kregen dan ook voorang op ons waardoor onze klas nog iets vertraagde!
Eind Maart was ik dus de gelukkig eigenaar van het CPL/IR single- en multiengine. Een hele prestatie, en ik was dan ook enorm blij dat ik klaar was.
Ondertussen natuurlijk weer een fantastische tijd gehad in Oxford. Er waren veel nieuwe Nederlandse klassen begonnen. De avonden stappen waren dat ook altijd weer dolle pret. En ook de campus werd er zeer gezellig op. Echt alles wat bij een studenten leven hoort is voorbij gekomen. Ook is mijn zus begin Februari langs gekomen voor een lang weekend en is mijn vader mij aan het einde komen ophalen. Ik heb hem ook Oxford laten zien en uiteraard kon op deze manier de vele spullen uit mijn kamer mee terug naar het Muiderberg'se.
Meer over deze fase wil ik eigenlijk niet schrijven. Het is al weer een tijd geleden en als je meer wilt weten lijkt het me handig om gewoon persoonlijk te vragen! Een link naar de foto pagina is nu ook aanwezig op de site, kan je lekker alles foto's overzichtelijk terug kijken. En hopelijk volgen de filmpjes ook snel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten