Het leven in Arizona

En zo is het weer tijd voor een update. Alweer meer dan een maand mag ik zeggen dat ik hier ben in deze nu toch wel vies vochtige staat van de 'United States'. We zitten inmiddels in de monsoon periode van het jaar wat betekent...een beetje water. Daarmee bedoel ik dat we wolken hebben elke dag, en grootte ook. Echte TSers (Thunder Storms) met regen. Wel mooi dat bij de meeste buien de regen voor de helft alweer verdampt is tegen de tijd dat het de grond raakt. Maar die regen valt...wordt de volgende dag door de zon weer verdampt en aan het einde van de middag heb je precies dezelfde buien weer hangen. En zoals je wel weet kunnen we met onze Piper Warrior niet echt in de buurt van zo'n TSer vliegen. Maar het ergste vindt ik nog wel dat je drie keer zo veel zweet als normaal.

Verder ben ik inmiddels SOLO, jaja, alleen vliegen hier in de lucht boven Goodyear. Echt te vet, maar bij de volgende update daar meer over...!

Maar nu ik solo ben, schiet het met de vluchten tenminste een beetje op. Waarom zeg ik dit...naja...omdat het hiervoor dus erg langzaam ging. Ik heb de afgelopen weken ongeveer 13 dagen vrijgehad. Niet echt relaxed dus. In oxford tijdens groundschool had je 'point zero' vrije tijd, niet echt relaxed. Maar hier had ik dus alle vrije tijd voor twee weken. Opzich wel mooi al die vrije dagen, maar op een gegeven moment begin je je toch goed te vervelen, en ik ben inmiddels een specialist op het gebied van bezigheidstherapie. Ik heb dus veel uit gespookt in de afgelopen dagen. We zijn steeds met een aantal man die vrij waren op bepaalde dagen leuke dingen gaan doen.

Zo zijn we met een mannetje of acht naar Lake Pleasant geweest. Dat is een meer even te noorden van Phoenix. Daar hebben we een boot gehuurd (200 PK) en zijn we gaan wakeboarden. Echt super relaxed was dat. De boot hadden we van 17:00 tot 20:00 uur wat er voor zorgde dat het best rustig was op het water. Het wordt hier iets vroeger donker dan in Nederland dus het was best mooi zo met zonsondergang op het water. Laat de foto's je maar een idee geven...!



Aan het einde van die mooie avond op het water hadden Alain en ik besloten om de twee volgende dagen naar Las Vegas te gaan. Het leek eerst een beetje op een mission impossible omdat we die volgende ochtend dan eerst nog alles moesten gaan regelen. Maar wij vroeg op, en een beetje surfen op internet. Maar alles ging voorspoedig en tegen 11 uur hadden we een auto (Dodge Charger; wie kent hem niet; alias General Lee uit de serie The Dukes of Hazard), een hotel en een derde 'road tripper'. Ook Richard Kolk uit klas 265 ging mee naar Las Vegas.


Een goede rit van zo'n vijf uur met slechts 117 max op de teller bracht ons naar de strip waar het allemaal moet gebeuren. Helaas hadden we maar een terughoudende 6 cilinder voorin de auto liggen die begrensd was op 110 MPH (ca. 180 km/h), maar we hebben toch best lol gehad. De strip was weer als vanouds...uniek, indrukwekkend, en vol ongeloof. Niet normaal wat ze daar hebben gedaan. Echt leuk om te zien, maar persoonlijk na twee dagen had ik het er wel gehad. We hebben natuurlijk de meeste hotels bekeken, de strip meerdere keren afgelopen, heerlijk gegeten en veel plezier gehad uiteraard. En van veel dingen, maar ook zeker om dit verhaal niet te lang te maken zeggen we...'What happens in Vegas, stays in Vegas..!'. De laatste dag hebben we nog een beetje een aantal winkels bekeken en aan het einde van de middag zijn we weer richting phoenix gaan rijden. Ook dit was weer prachtig met de omgeving. Je kan wel zeggen dat het allemaal een beetje het zelfde is, maar toch blijft het uniek.


Na Las Vegas moest ik weer een aantal dagen achter elkaar vliegen. Maar vaak heb ik op woensdag en donderdag vrij omdat dat de vrije dagen zijn van mijn instructeur. Maar nu ik solo vlieg kan ik ook op die dagen ingeroosterd worden.
Maar toevallig waren we met een groep mensen allemaal op een dag vrij en toen hadden we maar besloten om naar de Scottsdale GunClub te gaan. Ik was wel benieuwd hoe het nu is om in het echt te schieten. Met een groep van zes man, vier Engelse, een Belg en twee Nederlanders zijn we die kant opgereden. Daar aangekomen is het eigenlijk net alsof je gaat karten. Je komt binnen, je reserveert een baan, kiest een paar wapens uit, je bekijkt een instructie video en daar ga je dan. Wij hadden twee pistolen gekozen die ons wel vet leken. De Colt 1911 (.45) en een

Nighthawk (9mm). Voor de rest krijg je eigenlijk maar weinig uitleg over de werking van de wapens, dus ik kan je wel vertellen dat wanneer je daar dan op die baan staat je best wel even staat te kijken hoe het nou allemaal moet. Je kan dan net met grootte vraagtekens dat magazijn laden en hem in het handvat douwen, maar veel verder gaat het ook niet. En dan wordt je door die Amerikanen wel even raar aangekeken. Die denken echt zo van...uit welk gat komen die jongens gekropen...! Ze weten niet eens hoe ze moeten omgaan met een 'gun'. Maar die Amerikanen zijn helemaal gek...! Een beetje halverwege die dag komt er opeens een gezin binnenlopen. Twee ouders en hun dochters van net rond de 15 ofzo. Die komen daar gewoon ff een rond schieten alsof ze een dag naar de Efteling zijn ofzo. Maar goed, eindelijk dan dat pistool helemaal klaar om te schieten en dan moet je toch ff die 'trigger' over halen. Dan is het echt drie keer goed kijken of je zeker weet dat er echt niemand in je schietpad staat en dan knallen gewoon. In het begin ging het nog een beetje ongewennig maar later ging het een stuk beter en bleef er nog maar weinig over van mijn schiettorso. Het was echt super vet om dit een keer te doen. Nu weet ik het hoe het is. Maar nu ik daar ook te veel nerveuze mannetjes heb zien schieten met vol automatische geweren wil ik dat ook nog een keer doen. Dus ik kom daar nog wel en keer terug.

Voor de rest is het ook gewoon echt genieten hier op het vliegveld. s'Avonds lekker buiten zitten met een biertje bij het zwembad, of twee keer een feest houden daar vanwege de aankomst of het vertrek van een klas. Hartstikke gezellig dus. Maar het mooiste nog wel is het vliegen.

Ik ben ook bezig met het maken van een aantal filmpjes. Dit gaat helaas niet zo snel omdat ik problemen heb met mijn computer waardoor dit bijna onmogelijk wordt gemaakt en ik dus gebruik moet maken van de computers van klasgenoten. Maar hopelijk kan ik deze binnenkort online plaatsen. En dan hopelijk binnenkort ook de update over het vliegen.

Jaja, dat is mijn kamer, daar links onder!