Alweer een lange tijd geleden (voor mij dan) had ik mijn eerste solo vlucht. Het was alweer rond een uurtje of 1 uur, op 28 juli toen mijn instructeur (kennelijk) met vertrouwen het vliegtuig uitstapte met het idee dat ik het zelf maar eens moest gaan doen. Zelf natuurlijk ook vol vertrouwen (wat uiteraard t belangrijkste is) de remmen losgelaten en om te taxien naar de run-up area. Even testen of de remmen wel echt goed werken door snel te stoppen en dan weer door gaan. Ondertussen nog even een rudder-check, kijken of het stuurt en de instrumenten werken en dan de parking brake er op om de power-check te doen. Huppa...2000 RPM op de meter, en testen of alle indicaties goed zijn bij verschillende confirguraties. Alles werkte dus konden we verder. Snel de 'before take-off checklist' aflopen en dan naar Goodyear Ground om te vragen of je kan taxien:
"Goodyear Ground, Warrior 732C, @ the Run-up area with information Romeo, request taxi to the active"...
- "Warrior 732C, Goodyear Ground, taxi to runway 21"
"Taxi to runway 21, Warrior 732C"
Parking brake released en gas dr op. Dan is het echt maar honderd meter ofzo taxien naar de runway. Dan stop voordat je echt de runway opgaat om eerst een clearence te vragen aan de Tower:
"Goodyear Tower, Warrior 732C, holding-short runway 21, @ A1, request one traffic pattern with full-stop for first solo flight"
- "Warrior 732C, Hold-short runway 21"
"Hold-short runway 21, Warrior 732C"
Er kwam dus eerst een vliegtuig binnen om te landen voor dat ik kon vertrekken. Maar na 5 minuten kreeg ik de toestemming van de toren:
- "Warrior 732C, make right traffic, cleared for take-off runway 21"
"Make right traffic, cleared for take-off runway 21, Warrior 732C"
Dan gas dr op, rustig draai je op je lijntjes van de runway. Eenmaal helemaal klaar, Full power, check de engine instruments, airspeed alive, 40 knots, 50 knots...60 knots.....65, Rotate...!
En dan ben je ineens los (veel eerder al dan je normaal gewend bent omdat je de reet van je instructeur niet hoeft mee te slepen), maar geen tijd om daar bij stil te staan. "Keep 75 knots on the airspeed indicator". En dan op een hoogte van 500 ft, een rechter bocht in zetten om op 'crosswind' te draaien. Tegelijk het verkeer voor en achter je in de gaten houden. En dan weer een bocht naar rechts om parralel aan de runway te vliegen. Eenmaal op hoogte begin je aan je checks: carburator-off, gas-check.....etc. En dan heb je 5 seconden waarin je kan nadenken waar je mee bezig bent. Snel kijken of er echt niemand toevallig mee kijkt over je schouders van de achterste stoelen...maar nee...niemand daar. Nu ben je helemaal alleen. Niemand die het kan over nemen mocht dan nodig zijn, niemand meer die advies kan geven, niemand meer die de radio over kan nemen red je het niet meer, niemand...!
Ik hoor mijn callsign over de radio:
- "Warrior 732C, number 2 for landing, traffic to follow is a company Warrior on a right base, cleared to land runway 21"
"Have the traffic in sight, number 2 for landing, cleared to land runway 21, Warrior 732C"
Opnieuw tijd voor een rechter bocht, tegelijk haal ik het gas er af tot ongeveer 1500 RPM, en selecteer 25 graden flaps. De Warrior voor me hangt nu al bijna over de landingsbaan en land binnen enkele seconden. De daling is stabiel en ik kijk om me heen of er geen andere verkeer is wat in de weg kan komen. Ik zie niks en ik zet mijn laatste bocht in naar rechts om mezelf op de centerline van de landingsbaan te brengen. Het plaatje ziet er goed uit, niet te hoog en niet te laag. Nu iets meer gas er bij om de snelheid waarmee ik daal iets te remmem. De neus langzaam iets meer naar boven brengen om de voorwaartse snelheid terug te brengen naar 65 knots. In het geval van een engine failure haal ik nu de runway wel, waarop ik full flaps (40 graden) selecteer. De wind komt met 6 knopen van de rechter kant, dus mijn neus wijst naar de vliegtuigen geparkeerd aan de rechterzijde van de landingsbaan. De Warrior voor mij is inmiddels veilig geland en staat op de naastgelgen taxi baan zijn 'after-take-off checklist' te doen. Dan is het nog 100 ft....50 ft....langzaam breng ik het gas helemaal terug tot dat de motor stationair loopt. De neus langzaam verder omhoog om de snelheid waarmee ik daal verder terug te brengen. Nu nog slechts een paar voet van de grond. Ik breng de neus recht zodat ik niet slippend al op de grond kom. Ik probeer de warrior zolang mogelijk van de baan te houden, maar langzaam loopt de snelheid er uit. Ik zak iets verder en dan komt het.... Het bekende gevoel van twee achter wielen die tegelijk de baan raken. De neus langzaam laten zakken en dat is het met de voeten op de remmen. Nu loopt de snelheid langzaam terug en ruim op tijd heb ik de goede snelheid om al bij taxiway A4 van de langdingsbaan af te gaan. Nog even door taxien tot voorbij de strepen op de taxiway zodat je officieel van de baan af bent en dan stop ik. Eenmaal gestopt het gas weer omhoog naar 1200 RPM (het toerental waar je de motor normaal op laat lopen wanneer je op de grond staat) en ik begin aan de 'after-take-off checklist'. Een tweede keer loop ik het door om er zeker van te zijn dat alles goed staat voordat ik weer contact maak met Goodyear Ground om te vragen of ik mag terug taxien naar de parking, terug naar school:
"Goodyear Ground, Warrior 732C, of the runway @ A4, request taxi to parking"
- "Warrior 732C, Goodyear Ground, taxi to parking"
"Taxi to parking, Warrior 732C"
Iets meer gas er bij en de remmen los om weer in beweging te komen. Dan is het voor de verandering links af om richting huis te gaan. Nu heb ik meer tijd om na te denken wat ik net gedaan heb, en langzaam gaat de serieuze blik er af en verschijnt er een glimlach. Een glimlach die ik er de rest van de dag niet meer af kon halen! Ik kijk rustig om me heen, alles gaat goed. De zon schijnt mooi en rustig taxi ik terug over de middenstreep van de taxibaan. Het enige waar ik me nu nog druk over maak is hoe ik die glimlach tijdelijk van mijn gezicht kan halen voor het moment dat ik weer bijna op de parking sta en langs mijn maten moet taxien die me daar staan op te wachten om me te feliciteren. Ik denk dat het uiteindelijk maar half is gelukt, en dat het er best raar heeft moeten uitzien.
Eenmaal weer op de parking...de handrem erop, en alles snel uitzetten. Wanneer de motor dan uit is, is het opeens erg stil. Rust...! De laatste checlist snel aflopen en al het papierwerk meteen invullen. In mijn oog hoeken zie ik al mensen lopen en meteen springen een tal mensen onder mijn vleugels om de blokken om de wielen te leggen en de kettingen vast te haken. Nu weet ik alweer hoe laat het is. Ik pak mijn spullen en verlaat het vliegtuig. Er uit geklommen werd ik meteen gefeliciteerd door iedereen. Mijn spullen werden meteen afgenomen en in mijn flightbag gedouwd. Wat een service joh, dat mag elke dag wel gebeuren. Een aantal jongens stonden al klaar...voor het ritueel. Na je eerste solo vlucht mag je de grond niet meer raken! Dus ik op de schouders....naja ongveer dan. Een mannetje of drie hadden ze nodig om deze jongen mee te nemen. Uiteindelijk toch heel confortabel overgebracht naar de pool area. Ondertussen wel veel verbazende blikken gezien van mensen tijdens mijn hoogvliegkunsten in de armen van de jongens. Een paar minuten en drie hijgende jongens verder stond ik dan op de tafel naast het zwembad mijn zakken leeg te maken. Snel mijn schoenen uit voordat die krom trekken van de hoeveelheid chloor in het zwembad. En dan weer verder getild voor een mooie 'jonas' in het water. 
1 opmerking:
AAAHHHHH...zo cool! Het voelde net alsof ik bij je in de cockpit zat, zo spannend! Succes met je nachtvlucht! X Renske
Een reactie posten