Goodyear, Arizona

En zo zit je er alweer bijna twee weken, Goodyear, AZ. Zolang naar verlangt om hier te zitten, zeker tijdens groundschool. en nu ben ik er gewoon. Dat is toch wel even een heel gaaf idee.

Maandag 25 juni was de dag dat ik vertrok richting dit woestijn gebied. Eerst naar London Heathrow afgereist om vervolgens een vlucht samen met de hele klas naar Phoenix te maken met British Airways. De hele klas zat een beetje verspreid over het toestel, wel een beetje zonde, maar we hebben ons goed vermaakt hoor. De vlucht duurde 11 uurtjes, maar was relatief snel voorbij.

Aangekomen op Phoenix Sky Harbor International Airport werden we opgewacht door de Nederlanders van klas ap265 en volgens mij bijna iedereen van ap268. Dit was echt een leuke verassing. Echt mooi om iedereen weer te zien. Daarna moesten we meteen de bus in richting Goodyear Airport wat een half uurtje rijden van het centrum ligt. En achter op de bus stond natuurlijk precies wat graag zien..."very special people inside"...haha. Aangekomen op Goodyear Airport konden we eerst de spullen dumpen in de toegwezen kamers op de campus om daarna wat te eten in het restaurant. Mijn kamernummer is 109 en ligt gelegen in gebouw 53. Van buiten lijkt het meer op het hok van de concierge omdat aan de muur allemaal zekeringen kasten hangen en brandalarm units. Dus een beetje angstig open ik mijn deur met het idee dat ik een soort bezemkast aantref, maar niks is minder waar. Het blijkt gewoon een soort penthouse te zijn. Zeker 2,5 keer zo groot als de gemiddelde kamer hier. Het enige wat mist is een jacuzzi, big screen aan de muur, en een koelkast.

De volgende dag hadden we alleen maar briefings waarin alles drie keer werdt verteld. Was echt saai, maar het moest even gebeuren. Na de briefings meteen een van de twee auto's gepakt die voor onze klas beschikbaar zijn om te gaan shoppen. En in dit geval ging het om eten. Het was net alsof ik weer terug was in de Maxis die vroeger bij Muiden was te vinden, alleen heet het hier Wall Mart. Die avond waren we uitgenodigt door 265 om bij hun in de appartementen te komen BBQen. Was een gezellig avondje.

De volgende dag moesten we onze FAA medicals gaan halen. Met twee busjes richting de medical examiner dus. Die hele keuring stelt niet veel voor maar moet toch even gebeuren. Als je een JAA medical class 1 hebt (die je moet hebben om met de opleiding te beginnen) dan hoef je jezelf niet eens aftevragen of je het wel gaat halen.

En ja hoor, hier liep ik dan toch echt een cultuur schok op denk ik. We kwamen daar aan en boven de ingang stond met grote letter iets zoals, "lose weight managing". Afijn, wij gewoon naar binnen voor de keuring. En even later de buurvrouw (die ik al eerder gespot had) binnen lopen. Die buurvrouw heeft namelijk een typisch pakje aan. Namelijk van Domino's Pizza's. En komt dus even 7 Big Pizza's afleveren met nog een paar liter flessen cola en sprite etc. Wij allemaal verbaast en vragen ons af voor wie dat allemaal is. Komt een minuut later die dokter uit zijn kantoor zetten en roept tegen ons, oright guys, N'joy your pizza's. Dit zou je dus echt van je leven nooit zien in Nederland als je het mij vraagt. Je zit daar voor je medische keuring en je krijgt fast food voorgezet. Geweldig toch!

De rest van de dag waren we vrij en we zijn toen met een paar man naar een Outlet centre geweest om wat kleding en een goede zonnebril op te kop te tikken. Mooie dag dus.

Donderdag hadden we nog meer briefings en kregen we te horen wie onze instructeur zou zijn. De briefings waren iets interessanter omdat ze meer te maken hadden met het echte werk. Maar voor de rest weinig actie. Helaas ontmoete Alain, Seb en ik onze instructeur nog niet die dag omdat hij een vrije dag had.

Vrijdag zijn Alain en ik onze instructeur gaan opzoeken. Jessy Spencer heet hij. Het is een beetje een cowboy uit California. Pas 23, dus meteen dacht ik, oh...dat is een gozer die door instructie te geven aan uren probeert te komen om zo uiteindelijk bij een airline binnen te komen. Maar gelukkig valt dat allemaal mee. Hij heeft al een baan bij een airline gehad maar hij vond dit toch leuker. Het is echt een hele strakke gast die goed instructie geeft en ons ook een beetje toezet tot leren en verdiepen in bepaalde dingen. Ik ben echt blij met hem als instructeur.

De rest van deze dag en zaterdag een beetje lopen niksen hier, beetje zonnen, zwemmen genieten en dat soort dingen. Even helemaal niks. En dat is een goed gevoel na 6 maanden keihard werken in groundschool.

Zondag hadden Alain en ik dan eindelijk onze eerste vlucht. Het was echt stoer. Heerlijk om weer in de lucht te zijn. De eerste vlucht was vooral het oefenen van "straight and level" vliegen en om een beetje bekend te worden met de local area. En hier in de dessert lijkt alles op elkaar als je voor het eerst in de lucht bent. Het was vooral genieten en leren omgaan met het zweet :).

De tweede vlucht op maandag was meer het oefenen van turns en vooral ook steep turns. Dat is echt mooi. Dan gooi je de Warrior (het toestel waar we in vliegen, Piper PA28-161 Warrior) in een bocht met een hoek van 60 graden. En wanneer je er weer uit komt kijk je even snel achterom om te checken of je backseater niet inmiddels de nek van de instructeur aan het behangen is met zijn maaginhoud. Op deze vlucht deden we een back-to-back...dat wil zeggen dat bijvoorbeeld ik eerst backseat en Alain (mijn flightbuddy) vliegt naar een ander vliegveld en daarna wij omwisselen en ik terug vlieg naar Goodyear Airport. Het vliegveld waar we naar toe vlogen was Gila Bend. Dit is een verlaten vliegstrip midden in de dessert. Echt maar een korte asfaltbaan met een kleine apron (parkeerplaats voor vliegtuigen) en een klein huisje. Je kan er wel water halen maar dat is het dan ook. Echt geweldig. Dit zie je normaal alleen maar in een film en nu sta je hier opeens op zo'n strip waar alles verlaten en verdorven is.

De derde vlucht op dinsdag mocht ik alles zelf doen. Dus ook opstijgen en landen. Dat geeft echt een kick kan ik je vertellen. Met zweefvliegen heb ik dit natuurlijk ook al veel gedaan, maar dit is toch iets anders met dat stuk metaal voor je dat roteert met 2700 toeren. En alsof dat nog niet genoeg was voor de derde vlucht gooide mijn instructeur ook nog eens het gas (throttle) dicht toen ik net uit een steep turn kwam. En nog niet helemaal super kennende met de emergency checklist was het enige wat ik kon doen is een zweefvlucht inzetten om niet naar beneden te vallen. Nu werden we dus weer even met beide benen figuurlijk :) op de grond gezet en wist ik waar nog flink wat aandacht aan bestoken moest worden.

Ook moest ik op deze vlucht een groot deel van de RT doen. (Radio Telephony) En omdat Oxfor je hier niet op voorbereid wordt je hier daarmee dus een beetje boel in het diepen gegooit. En dat levert dus af en toe best leuke berichtjes op over de radio. Maar over het algemeen ging het lekker.

Onder tussen heeft onze instructeur ons ook wat groundschool gegeven om ons wat beter bekend te maken met de checklists, de local airspace en het gebruik van de radio. Dit deed hij in zijn vrije tijd en kunnen we dan ook erg goed waarderen.

Na die dinsdag hadden we een aantal dagen vrij, maar bij de volgende update zal ik daar over vertellen. Nu nog wat foto's om jullie een idee te geven hoe vet het hier is.

Greetz uit Goodyear!